De afgelopen zestien jaar presenteerde het danstheaterfestival schritt_macher in Aken jaar na jaar een boeiend programma met choreografisch werk uit de hele wereld. Artistiek leider Rick Takvorian houdt daarbij de vinger aan de pols van de laatste ontwikkelingen op het gebied van de dans.

In het kader van onze Euregionale samenwerking bezoeken we, net als vorig seizoen, de openingsvoorstel...

De afgelopen zestien jaar presenteerde het danstheaterfestival schritt_macher in Aken jaar na jaar een boeiend programma met choreografisch werk uit de hele wereld. Artistiek leider Rick Takvorian houdt daarbij de vinger aan de pols van de laatste ontwikkelingen op het gebied van de dans.

In het kader van onze Euregionale samenwerking bezoeken we, net als vorig seizoen, de openingsvoorstelling van het festival: bODY_rEMIX/gOLDBERG vARIATIONS van de Canadese choreografe Marie Chouinard.

Marie Chouinard legt in haar werk een zwaar accent op seksualiteit en ze heeft een uitgesproken voorliefde voor het provocatieve. Daardoor is Chouinard voor het theaterpubliek ofwel een heldin, ofwel een exhibitionistische druktemaker. Talent voor het plastisch portretteren van de menselijke fysiek valt haar in elk geval niet te ontzeggen; vaak zijn haar dansers grotendeels onbedekt, beschilderd of vervormd met uitsteeksels. 'Koningin van de avant-garde' en 'Canada's wildevrouw van de moderne dans' zijn twee bijnamen die de controversiële choreografe typeren. In 1990 richtte ze, na een danscarrière van twaalf jaar, haar eigen Compagnie Marie Chouinard op.

bODY_rEMIX/gOLDBERG vARIATIONS is gezet op de Golberg variaties van Johan Sebastiaan Bach in de uitvoering van de legendarische Canadese pianist Glenn Gould. De choreografie is een uiterst inventieve zoektocht naar de grenzen van fysieke expressiviteit. Hiertoe worden de tien dansers soms uitgerust met krukken, protheses, harnassen en met hét kenmerkende gereedschap van de klassieke ballerina: de spitz. Maar bij Chouinard kan een danseres ook één spitz dragen, of vier. Met die instrumenten breiden de dansers hun bewegingsarsenaal uit; soms echter worden ze erdoor gehinderd en beperkt. De mathematische structuren van Bachs composities, voorzien de choreografie van een ijzersterk kader.